රැළි නංවමින් පෙන කැටි එක එක එන්නේ
මහ හඩිනුයි රැලි එක දෙක නගින්නේ
එකක් බිදී තව එක එක නගින්නේ
හුම්මානයයි අසිරි සිරි ගෙනෙන්නේ
විවේකයක් ලද සැනින් ඔන්න අපි ආවා
හුම්මානය බලා ප්රිතියකුත් ආවා
ගෙන ආ බඩු සේරම මුහුදට දැමුවා
අඩියක් ගසා ගානට පදමට ආවා
රැල්ලක් බිඳ තව රැල්ලක් නගින්නේ
නැත කුණු කදන් ගොඩටමයි ගසන්නේ
හීන් හඩින් ඇවිදින් මහා සද්දෙන් වැදෙන්නේ
සිහි විකල් වූ විට නැත එය මතකෙට එන්නේ
හුම්මානේ හඬ ටික ටික අමතක වුවා
අඩියේ පදමට මුළු ගතම වෙව්ලුවා
සිටි තැන නොදැන මහා මුහුදට කරනම් ගැසුවා
හුම්මානය බලන්නට ඇවිදින් මරණය අත්වූවා
බීමත්කමත් සමඟ මිනිසුන් නොමිනිසුන් වේ ය
කරන කියන දේ කිසිවෙක් නොදන්නේ ය
සතුට විනෝදය සමඟම මරණය අත් වේ ය
මන්ද මිනිසුන් මෙතරම් මතට ප්රියේ ය
ශෙහානි ලියනගේ
කැලණිය විශ්ව විද්යාලය
No comments:
Post a Comment